Ogród regularny posiada układ symetryczny, prostokątne kształty, regularne elementy strukturalne takie jak pergole, widoki z prostymi ścieżkami obramowanymi łukami, prowadzące do odległych punktów ogniskowych. Innym stylem jest ogród wiejski.

Wiejskie ogrody są czymś co możemy uzyskać, gdziekolwiek mieszkamy i niezależnie od wielkości działki. To ogród pełen tradycyjnych, rodzimych kwiatów, do których dostęp umożliwiają – niemal niewidocznie – kręte ścieżki. Róże i powojniki na wszystkich murach. Naprawdę powinien być bez trawnika.

Ogród architektoniczny to ogród mały z elementami budowlanymi o wyraźnych kształtach takich jak nawierzchnie z płyt, murowane z cegieł pojemniki na rośliny, basen o regularnym kształcie. Posiada mało roślin o okazałych liściach.

Kolejnym stylem jest styl japoński, którego charakteryzuje mały krajobraz z zagrabionymi powierzchniami wysypanymi tłuczniem, z otoczakami, wodą z mostkiem, japońskimi wyrobami kamionkowymi, krzewami i bonsai, nieruchomosci bez trawników.

Ogród leśno-naturalistyczny obsadzony jest drzewami liściastymi z podsadzonymi różanecznikami, paprociami lub roślinami leśnymi, z naturalnymi ścieżkami (z kamieniami lub utwardzonego gruntu). Występują w nim wysokie trawy, sadzawki o naturalnych kształtach, rodzime żywopłoty, dzikie kwiaty.

Do ostatniego stylu można zaliczyć dziedziniec – ogród w stylu śródziemnomorskim, na wpół regularny, o ozdobnej nawierzchni, z klasycznymi donicami, urnami, statuetkami, fontanną w wysokim basenie o regularnym kształcie lub w ścianie. Większość roślin jest tu w pojemnikach na tle ścian.

Po stworzeniu projektu przechodzimy do realizacji naszych pomysłów: sadzimy drzewa, krzaki, urządzamy rabaty, otaczamy je palisadami. Być może znajdzie się gdzieś miejsce na oczko wodne, grilla czy altankę. Na trawniku układamy ścieżki.

Gdy ogród jest już gotowy nie pozostaje nam nic innego jak czekać aż wypięknieje. Obserwujemy uważnie jak nasze roślinki rosną, kwitną, wydają owoce. Dbamy o trawnik, regularnie go kosząc i nawożąc. Cieszy nas każdy nowy pączek, każdy zielony listek.

Po kilku latach nasza „oaza spokoju” wygląda już całkiem imponująco. Jednak pewnego wiosennego dnia podczas spaceru po niej, okazuje się, że o ile drzewka mają się coraz lepiej, to nasza palisada czy drewniana ścieżka już się do niczego nie nadają. Drewno popękało, zarosło mchem, a dużą część reszty zjadły korniki. Wszystko trzeba wymienić.
Ale czy warto kupować kolejną drewnianą palisadę, by za następne 3 lata znów ją wymieniać na nową? Moim zdaniem nie! Dobrą alternatywą są produkty betonowe modyfikowane superplastyfikatorem. Są one mrozoodporne, charakteryzują się niską nasiąkliwością i wytrzymują lata. A najważniejsze jest to, że wyglądają jakby były z drewna!